முதல் நிலை: சிவவித்து

பாடல்: 1 திருமுறை வாழ்த்து

சைவத்தின் மேல் சமயம் வேறில்லை அதில்சார் சிவமாம்

தெய்வத்தின்மேல் தெய்வம்இல்லெனும் நான்மறைச் செம்பொருள்

வாய்மை வைத்த சீர்திருத் தேவாரமும் திருவாசகமும்

உய்வைத் தரச்செய்த நால்வர் பொற்றாள் எம்உயிர்த்துணையே.

- சைவஎல்லப்ப நாவலர்

பாடல்: 2 சமயக்குரவர்கள் வாழ்த்து

பூழியர்கோன் வெப்பொழித்த புகலியர்கோன் கழல்போற்றி!

ஆழிமிசைக் கன்மிதப்பில் அணைந்தபிரான் அடிபோற்றி!

வாழி திரு�நாவலூர் வன்றொண்டர் பதம்போற்றி!

ஊழிமலி திருவாத வூரர்திருத் தாள்போற்றி!

- உமாபதி சிவம்

பாடல்: 3 சந்தானக்குரவர்கள் வாழ்த்து

ஈராண்டில் சிவஞானம் பெற்று உயர்ந்த

மெய்கண்டார் இணைத்தாள் போற்றி...!

நாராண்ட பல்அடியார்க்கு அருள் புரிந்த

அருள் நந்தி நற்றாள் போற்றி...!

நீராண்ட கடந்தை நகர் மறைஞானசம்பந்தர்

நிழல் தாள் போற்றி...!

சீராண்ட தில்லை நகர் உமாபதியார்

செம்பதுமத் திருத்தாள் போற்றி...!

பாடல்: 4 திருஞானசம்பந்தமூர்த்தி சுவாமிகள் வாழ்த்து

பண்டை வல் வினையினால் பாய் உடுத்து உழல்

குண்டரை வென்று முன் கூடல் வைகியே

வெண் திரு நீற்று ஒளி விளங்கச் செய்திடும்

தண் தமிழ் விரகன் மெய்த்தாள்கள் போற்றுவாம்.

பாடல்: 5 திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் வாழ்த்து

பொய் உரை நூல் சில புகலும் தீ யமண்

கையர்கள் பிணித்து முன் கடல் அகத்து இடு

வெய்ய கல் தோணியாய் மிதப்ப மேல் படு

துய்ய சொல் அரசர் தாள் தொழுது போற்றுவாம்.

பாடல்: 6 சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் வாழ்த்து

வறந்திடு பொய்கை முன் நிரம்ப மற்று அவண்

உறைந்திடும் முதலை வந்து உதிப்ப வன்னதால்

இறந்திடும் மகன் வளர்ந்து எய்தப் பாடல் ஒன்று

அறைந்திடும் சுந்தரன் அடிகள் போற்றுவாம்.

பாடல்: 7 மாணிக்கவாசக சுவாமிகள் வாழ்த்து

கந்தம் ஒடு உயிர் படும் கண பங்கம் எனச்

சிந்தை கொள் சாக்கியர் தியங்க மூகராய்

முந்து ஒரு மூகையை மொழிவித்து எந்தைபால்

வந்திடும் அடிகளை வணக்கம் செய்குவாம்.

பாடல்: 8

தெளிவு குருவின் திருமேனி காண்டல்

தெளிவு குருவின் திருநாமம் செப்பல்

트ெளிவு குருவின் திருவார்த்தை கேட்டல்

தெளிவு குருவின் திருஉரு சிந்தித்தல்தானே.

- திருமந்திரம் – திருமூலர்

பாடல்: 9

குரு பிரம்மா குரு விஷ்ணு குரு தேவோ மகேஸ்வர;

குரு சாஷாத் பரப்பிரம்மா தஸ்மை ஸ்ரீகுருவே நமஹ:

பாடல்: 10

ஐந்து கரத்தனை யானை முகத்தனை

இந்தின் இளம்பிறை போலும் எயிற்றனை

நந்தி மகன் தனை ஞானக் கொழுந்தினைப்

புந்தியில் வைத்தடி போற்றுகின்றேனே.

- திருமந்திரம்

பாடல்: 11

அல்லல்போம் வல்வினைபோம் அன்னை வயிற்றில்

பிறந்த தொல்லைபோம் போகாத் துயரம்போம்

நல்ல குணமதிகமாம் அருணைக் கோபுரத்தில்

மேவும் கணபதியைக் கைதொழுதக்கால்.

- விருத்தாசல புராணம்

பாடல்: 12

விநாயகனே வெவ்வினையை வேரறுக்க வல்லான்

விநாயகனே வேட்கை தணிவிப்பான் விநாயகனே

விண்ணிற்கும் மண்ணிற்கும் நாதனுமாம் தன்மையினால்

கண்ணிற் பணிமின் கனிந்து.

- மூத்த நாயனார் திருஇரட்டை மணிமாலை

பாடல்: 13

உலகெலாம் உணர்ந்து ஓதற்கு அரியவன்

நிலவு உலாவிய நீர்மலி வேணியன்

அலகில் சோதியன் அம்பலத்து ஆடுவான்

மலர் சிலம்படி வாழ்த்தி வணங்குவாம்

பாடல்: 14

குனித்த புருவமும் கொவ்வைச் செவ்வாயில் குமிண்சிரிப்பும்

பனித்த சடையும் பவளம் போல் மேனியில் பால்வெண்ணீறும்

இனித்தம் உடைய எடுத்த பொற்பாதமும் காணப்பெற்றால்

மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே, இந்த மா நிலத்தே!

பாடல்: 15

காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி

ஓதுவார் தமை நன்நெறிக்கு உய்ப்பது

வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருளாவது

நாதன் நாமம் நமசிவாயவே.

பாடல்: 16

அன்னம் பாலிக்கும் தில்லைச் சிற்றம்பலம்

பொன்னம் பாலிக்கும் மேலும் இப்பூமிசை

என்னம் பாலிக்கு ஆறு கண்டு இன்பு உற

இன்னம் பாலிக்குமோ இப் பிறவியே.

பாடல்: 17

வேற்றாகி விண்ணாகி நின்றாய் போற்றி!

மீளாமே ஆள் என்னைக் கொண்டாய் போற்றி!

ஊற்றாகி உள்ளே ஒளித்தாய் போற்றி!

ஓவாத சத்தத்து ஒலியே போற்றி!

ஆற்றாகி அங்கே அமர்ந்தாய் போற்றி!

ஆறு அங்கம் நால்வேதம் ஆனாய் போற்றி!

காற்றாகி எங்கும் கலந்தாய் போற்றி!

கயிலை மலையானே போற்றி போற்றி!

பாடல்: 18

பொன்னார் மேனியனே புலித்தோலை அரைக்கசைத்து

மின்னார் செஞ்சடைமேல் மிளிர்கொன்றை யணிந்தவனே

மன்னே மாமணியே மழபாடியுள் மாணிக்கமே

அன்னே உன்னையல்லால் இனியாரை நினைக்கேனே.

பாடல்: 19

ஒன்றவன் தானே இரண்டவன் இன்னருள்

நின்றனன் மூன்றினுள் நான்குணர்ந் தானைந்து

வென்றனன் ஆறு விரிந்தனன் ஏழும்பர்ச்

சென்றனன் தானிருந் தானுணர்ந் தெட்டே

பாடல்: 20

சிவனோடு ஒக்கும் தெய்வம் தேடினும் இல்லை

அவனோடு ஒப்பார் இங்கு யாவரும் இல்லை

புவனம் கடந்தன்று பொன்னொளி மின்னும்

தவனச் சடைமுடித் தாமரை யானே

பாடல்: 21

தீயினும் வெய்யன் புனலினுந் தண்ணியன்

ஆயினும் ஈசன் அருளறி வாரில்லை

சேயினும் நல்லன் அணியன்நல் அன்பர்க்கு

தாயினும் நல்லன் தாழ்சடை யோனே

பாடல்: 22

அன்பு சிவம் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்

அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிகிலார்

அன்பே சிவமாவது ஆரும் அறிந்தபின்

அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந்தாரே

பாடல்: 23

சிவனை வழிபட்டார் எண்ணிலாத் தேவர்

அவனை வழிபட்டங் காமாறொன் றில்லை

அவனை வழிபட்டங் காமாறு காட்டுங்

குருவை வழிபடிற் கூடலுமாமே.

பாடல்: 24

ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும்

நன்றே நினைமின் நமனில்லை நாணாமே

சென்றே புகுங்கதி யில்லைநும் சித்தத்து

நின்றே நிலைبெற நீர்நினைந்துய்மினே.

பாடல்: 25

மந்திர மாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு

சுந்தர மாவது நீறு துதிக்கப் படுவது நீறு

தந்திர மாவது நீறு சமயத்தி லுள்ளது நீறு

செந்துவர் வாயுமை பங்கன் திருவால வாயான் திருநீறே.

பாடல்: 26 1. தேவாரம்

மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் வைகலும்

எண்ணில் நல்லகதிக்கு யாதுமோர் குறைவிலைக்

கண்ணில் நல்லஃதுறுங் கழுமல வளநகர்ப்

பெண்ணில் நல்லாளொடும் பெருந்தகை இருந்ததே.

- திருஞானசம்பந்தர்

பாடல்: 27 2. திருவாசகம்

முத்திநெறி அறியாத மூர்க்கரொடு முயல்வேனைப்

பத்திநெறி அறிவித்துப் பழவினைகள் பாறும்வண்ணம்

சித்தமலம் அறுவித்துச் சிவமாக்கி எனைஆண்ட

அத்தனெனக் கருளியவா றார்பெறுவார் அச்சோவே.

- மாணிக்கவாசகர்

பாடல்: 28 3. திருவிசைப்பா

ஒளிவளர் விளக்கே! உலப்பிலா ஒன்றே!

உணர்வுசூழ் கடந்ததோர் உணர்வே!

தெளிவளர் பளிங்கின் திரள்மணிக் குன்றே!

சித்தத்துள் தித்திக்குந் தேனே!

அளிவளர் உள்ளத் தானந்தக் கனியே!

அம்பலம் ஆடரங் காக

வெளிவளர் தெய்வக் கூத்துகந் தாயைத்

தொண்டனேன் விளம்புமா விளம்பே.

- திருமாளிகைத்தேவர்

பாடல்: 29 4. திருப்பல்லாண்டு

பாலுக்குப் பாலகன் வேண்டி அழுதிடப்

பாற்கடல் ஈந்தபிரான்

மாலுக்குச் சக்கரம் அன்றருள் செய்தவன்

மன்னிய தில்லைதன்னுள்

ஆலிக்கும் அந்தணர் வாழ்கின்ற சிற்றம்

பலமே இடமாகப்

பாலித்து நட்டம் பயிலவல் லானுக்கே

பல்லாண்டு கூறுதுமே.

- சேந்தனார்

பாடல்: 30 5. பெரியபுராணம்

ஆதியாய் நடுவுமாகி அளவிலா அளவும் ஆகிச்

சோதியா யுணர்வு மாகித் தோன்றிய பொருளு மாகிப்

பேதியா ஏக மாகிப் பெண்ணுமாய் ஆணு மாகிப்

போதியா நிற்குந் தில்லைப் பொதுநடம் போற்றி போற்றி.

- சேக்கிழார்

பாடல்: 31

வாக்கு உண்டாம் நல்ல மனம் உண்டாம் மாமலராள்

நோக்கு உண்டாம் மேனிநுடங்காது - பூக்கொண்டு

துப்பார் திருமேனித் தும்பிக்கை யான் பாதம்

தப்பாமல் சார்வார் தமக்கு.

பாடல்: 32

நன்றி ஒருவர்க்குச் செய்தக்கால் அந்நன்றி

'என்று தருங்கொல்?' எனவேண்டாம் - நின்று

தளரா வளர்தெங்கு தாளுண்ட நீரைத்

தலையாலே தான்தருத லால்.

பாடல்: 33

நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம்

கல்மேல் எழுத்துப்போல் காணுமே -- அல்லாத

ஈரமிலா நெஞ்சத்தார்க் கீந்த உபகாரம்

நீர் மேல் எழுத்துக்கு நேர்.

பாடல்: 34

இன்னா இளமை வறுமைவந் தெய்தியக்கால்

இன்னா அளவில் இனியவும்-இன்னாத

நாளல்லா நாள்பூந்த நன்மலரும் போலுமே

ஆளில்லா மங்கைக் கழகு.

பாடல்: 35

அட்டாலும் பால் சுவையில் குன்றா(து) அளவளாய்

நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர்

கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே சங்கு

சுட்டாலும் வெண்மை தரும்.

பாடல்: 36

அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும்நாள் அன்றி

எடுத்த கருமங்கள் ஆகா -- தொடுத்த

உருவத்தால் நீண்ட உயர்மரங்கள் எல்லாம்

பருவத்தால் அன்றிப் பழா.

பாடல்: 37

உற்ற இடத்தில் உயிர் வழங்கும் தன்மையோர்

பற்றலரைக் கண்டால் பணிவரோ? கல் தூண்

பிளந்து இறுவது அல்லால் பெரும்பாரம் தாங்கின்

தளர்ந்து வளையுமோ தான்.

பாடல்: 38

நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல்; தான் கற்ற

நூல் அளவே ஆகுமாம் நுண் அறிவு - மேலைத்

தவத்து அளவே ஆகுமாம் தான் பெற்ற செல்வம்

குலத்து அளவே ஆகும் குணம்.

பாடல்: 39

நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே; நலம் மிக்க

நல்லார் சொல் கேட்பதுவும் நன்றே - நல்லார்

குணங்கள் உரைப்பதுவும் நன்றே

அவரோடு இணங்கி இருப்பதுவும் நன்று.

பாடல்: 40

தீயாரைக் காண்பதுவும் தீதே; திரு அற்ற

தீயார் சொல் கேட்பதுவும் தீதே - தீயார்

குணங்கள் உரைப்பதுவும் தீதே;

அவரோடு இணங்கி இருப்பதுவும் தீது

பாடல்: 41

நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் வாய்க்கால் வழி ஓடிப்

புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம் - தொல் உலகில்

நல்லார் ஒரவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு

எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை.

பாடல்: 42

பண்டு முளைப்பது அரிசியே ஆனாலும்

விண்டு உமி போனால் முளையாதாம் கொண்ட பேர்

ஆற்றல் உடையார்க்கும் ஆகாது அளவின்றி

ஏற்றம் கருமம் செயல்.

பாடல்: 43

மடல் பெரிது தாழை; மகிழ் இனிது கந்தம்

உடல் சிறியர் என்று இருக்க வேண்டா - கடல் பெரிது

மண்ணீரும் ஆகாது;

அதன் அருகே சிற்றூறல் உண்ணீரும் ஆகிவிடும்.

பாடல்: 44

கவையாகிக் கொம்பாகிக் காட்டகத்தே நிற்கும்

அவையல்ல நல்லமரங்கள் - சபை நடுவே

நீட்டு ஓலை வாசியா நின்றான் குறிப்பு அறிய

மாட்டாதவன் நன் மரம்

பாடல்: 45

கான மயில் ஆடக் கண்டிருந்த வான் கோழி

தானும் அதுவாக பாவித்துத் - தானும் தன்

பொல்லாச் சிறகை விரித்து ஆடினாற் போலும்

கல்லாதான் கற்ற கவி.

பாடல்: 46

வேங்கை வரிப்புலி நோய் தீர்த்த விடகாரி

ஆங்கு அதனுக்க ஆகாரம் ஆனாற்போல பாங்கு அறியா

புல் அறிவாளர்க்குச் செய்த உபகாரம்

கல்லின் மேல் இட்ட கலம்.

பாடல்: 47

அடக்கம் உடையார் அறிவிலர் என்றெண்ணிக்

கடக்கக் கருதவும் வேண்டா -- மடைத் தலையில்

ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வருமளவும்

வாடி இருக்குமாம் கொக்கு.

பாடல்: 48

அற்ற குளத்தில் அறு நீர்ப்பறவை போல்

உற்றுழித் தீர்வார் உறவு அல்லர்; அக்குளத்தில்

கொட்டியும் ஆம்பலும் நெய்தலும் போலவே

ஒட்டி உறுவார் உறவு.

பாடல்: 49

சீரியர் கெட்டாலும் சீரியரே, சீரியர் மற்(று)

அல்லாதார் கெட்டால் அங் கென்னாகும்? -- சீரிய

பொன்னின் குடம்உடைந்தால் பொன்னாகும் என்னாகும்

மண்ணின் குடம் உடைந்தக் கால்.

பாடல்: 50

ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல் நீர்

நாழி முகவாது நானாழி - தோழி

நிதியும் கணவனும் நேர் படினும் தம்தம்

விதியின் பயனே பயன்.

பாடல்: 51

உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்றிருக்க வேண்டா

உடன்பிறந்தே கொல்லும் வியாதி -- உடன் பிறவா

மாமலையில் உள்ள மருந்தே பிணிதீர்க்கும்

அம்மருந்து போல்வாரும் உண்டு.

பாடல்: 52

இல்லாள் அகத்து இருக்க இல்லாதது ஒன்று இல்லை

இல்லாளும் இல்லாளே ஆமாயின் - இல்லாள்

வலி கிடந்த மாற்றம் உரைக்குமேல் அவ்இல்

புலி கிடந்த தூறாய் விடும்.

பாடல்: 53

எழுதியவா றேகாண் இரங்கு மடநெஞ்சே

கருதியவா றாமோ கருமம் -- கருதிப்போய்க்

கற்பகத்தைச் சேர்ந்தார்க்குக் காஞ்சிரங்காய் ஈந்ததேல்

முற்பவத்தில் செய்த வினை.

பாடல்: 54

கற்பிளவோடு ஒப்பர் கயவர்; கடும் சினத்துப்

பொற் பிளவோடு ஒப்பாரும் போல்வாரே - வில்பிடித்து

நீர் கிழிய எய்த வடுப் போல மாறுமே

சீர் ஒழுகு சான்றோர் சினம்.

பாடல்: 55

நற்றாமரைக் கயத்தில் நல் அன்னம் சேர்தாற்போல்

கற்றாரைக் கற்றாறே காமுறுவர் -- கற்பிலا

மூர்க்கரை மூர்க்கரே முகப்பர் முதுகாட்டில்

காக்கை உகக்கும் பிணம்.

பாடல்: 56

நஞ்சு உடைமை தான் அறிந்து நாகம் கரந்து உறையும்

அஞ்சாப் புறம் கிடக்கும் நீர்ப் பாம்பு - நெஞ்சில்

கரவுடையார் தம்மைக் கரப்பர் கரவார்

கரவிலா நெஞ்சத் தவர்.

பாடல்: 57

மன்னனும் மாசறக் கற்றோனும் சீர்தூக்கின்

மன்னனில் கற்றோன் சிறப்புடையன் -- மன்னர்க்குத்

தன்தேசம் அல்லால் சிறப்பில்லை கற்றோற்குச்

சென்றஇடம் எல்லாம் சிறப்பு.

பாடல்: 58

கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்று உணர்ந்தார் சொல் கூற்றம்

அல்லாத மாந்தர்க்கு அறம் கூற்றம் - மெல்லிய

வாழைக்குத் தான் ஈன்ற காய் கூற்றம் கூற்றமே

இல்லிற்கு இசைந்து ஒழுகாப் பெண்

பாடல்: 59

சந்தன மென்குறடு தான்தேய்ந்த காலத்தும்

கந்தம் குறைபடா தாதலால் -- தம்தம்

தனம்சிறியர் ஆயினும் தார்வேந்தர் கெட்டால்

மனம்சிறியர் ஆவரோ மற்று.

பாடல்: 60

மருவு இனிய சுற்றமும் வான் பொருளும் நல்ல

உருவும் உயர் குலமும் எல்லாம் - திரு மடந்தை

ஆம் போது அவளோடும் ஆகும்; அவள் பிரிந்து

போம் போது அவளோடும் போம்

பாடல்: 61

சாந்தனையும் தீயனவே செய்திடினும் தாம்அவரை

आந்தனையும் காப்பர் அறிவுடையோர் -- மாந்தர்

குறைக்கும் தனையும் குளிர்நிழலைத் தந்து

மறைக்குமாம் கண்டீர் மரம்.